( به عقيده‌ى ايشان قتّه نام مادر سليمان است و نام پدرشان ، حبيب محاربى است . ) تابعى خزاعى شيعى است . گفته‌اند : وى ، نخستين كس بود كه براى امام حسين ( ع ) مرثيه گفت . هنگامىكه به كربلا رفت و بر قتلگاه شهيدان عبور كرد ، آن‌قدر گريست كه نزديك بود از دست رود ، سپس اشعارى به مطلع زير گفت : و إنّ قتيل الطّف من آل هاشم * أذّل رقابا من قريش فذلّت ( ر . ك : ألكنى و الألقاب . أدب الطّف ) . 134 - خالد بن عبد اللّه قسرى از رؤساى عرب در عهد بنى اميّه است . وليد بن عبد الملك ولايت مكّه را به دو داد . سليمان بن عبد الملك او را خلع كرد . هشام بن عبد الملك او را به جانشينى ابن هبيره برگزيد و بر عراق والى كرد . حكومت او در عراق ، 15 سال طول كشيد . وى در كار حكومت ، تا حدّى شيوه‌ى حجّاج را برگزيد . در سال 120 هجرى هشام او را عزل كرد و يوسف بن عمر ثقفى را به ولايت عراق فرستاد . خالد مدت 18 ماه به زندان يوسف بن عمر افتاد . در حكومت وليد بن يزيد ، ديگر بار ، محبوس و به يوسف بن عمر سپرده شد و سرانجام با شكنجه‌ى بسيار در زندان يوسف به قتل رسيد . خالد قسرى متّهم به زندقه بود . مرگ وى به سال 126 رخ داد . ( ر . ك : دايرة المعارف فارسى ) . 135 - ابن رومى ابو الحسن على بن عبّاس بن جريح با جرجيس ، از شعراى شيعه است . ابن صبّاغ مالكى در « الفصول المهمّة » ، او را از شعراى امام على النقى ( ع ) شمرده است . در الغدير آمده است : او را در دوستى خاندان پيامبر ( ص ) هدف‌هاى بلندى منظور است . اصولا ، ويژگى او بدان خاندان ، و مديحه‌هايش در مدح آنان و دفاعش از اهل بيت ( ع ) در برابر حملات مخالفان ، از حقايق آشكار زندگى اوست . قصيده‌ى جيميه‌ى او در رثاى يحيى بن عمر علوى ، مقتول بنى عبّاس معروف است . در سال وفات او اختلاف هست ولى اصح اقوال